วันพุธที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

Flood

                  บ้านของฉันมีด้วยกัน4คน พ่อแม่พี่ชายและฉัน ครอบครัวของฉันอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านเศรษฐกิจ เขตบางแค ซึ่งน้ำเริ่มมาในวันที่ 30 ตุลาคม น้ำเริ่มผุดขึ้นมาจากท่อระบายน้ำของหมู่บ้าน ซึ่งตอนแรกฉันก็คิดว่าน้ำคงจะมาไม่เยอะ เพราะปกติแล้ว หมู่บ้านของฉันพอฝนตกหนักๆ น้ำก็จะท่วมหมู่บ้านอยู่แล้ว ครอบครัวของฉันจึงค่อนข้างชินกับน้ำท่วมในหมู่บ้าน แต่เหตุการณ์ครั้งนี้มันไม่ใช่ฝนตกหนัก แต่มันมาจากไหนไม่รู้ และมันเข้ามาในบ้านฉันซึ่งปกติที่เคยท่วมมามันไม่เคยหนักขนาดนี้ จนเข้ามาในบ้าน วันแรกที่น้ำมาครอบครัวของฉันก็อยู่บ้านปกติ กลางคืนก็นอนหลับ บ้านของฉันมี2ชั้น ซึ่งเมื่อได้ยินข่าวน้ำท่วมก็ได้ยกของขึ้นที่สูงแล้ว หรือสิ่งของบางชิ้นก็นำไว้บนบ้าน ครอบครัวเราค่อนข้างเตรียมพร้อม มีการซื้อของกักตุนไว้พอสมควร เพราะพวกเราคิดว่าน้ำท่วมครั้งนี้คงจะไม่เยอะมาก คงอยู่กันได้ 
                   พอน้ำมาในวันแรกๆก็ยังไม่เยอะมาก พอผ่านไปประมาณ 1 อาทิตย์ น้ำเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ และเราก้สังเกตได้ว่าน้ำมีคราบอะไรไม่รู้ค่อนข้างสกปรก แต่พวกเราก้ยังอยู่กันได้ จนในที่สุดมันมากเกินที่ฉันจะอยู่ได้ ด้วยความเป็นห่วงของพ่อและแม่ของฉัน ท่านก็เลยให้ฉันมาอยู่กับป้าก่อน เพราะถ้าอยู่ที่นี่มันจะลำบากมาก ฉันก็เลยต้องออกจากบ้านมาอยู่กับป้าแถว พรานนก-ศิริราช อาจจะใกล้แม่น้ำแต่น้ำกลับไม่ท่วมเลย ฉันก็มาอยู่ที่นี่ได้เกือบเดือนแล้วโดยเอาสุนัขที่ฉันเลี้ยงมาด้วย2ตัว เพราะกลัวว่าอยู่ที่บ้านจะเป็นภาระ ดังนั้นที่บ้านจึงมี คนอยู่3 คน พ้อ แม่ และ พี่ชายของฉัน พี่ชายฉันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งน้ำก็ท่วมหนักมากตอนนี้ยังไม่ลด จึงทำให้พี่ต้องเลื่อนเปิดเทอมไปเป็น 15 มกราคมและก็ยังไม่แน่ว่าจะเลื่อนอีกหรือไม่
                  ฉันมาอยู่ที่บ้านป้าเกือบเดือนก็เริ่มมีความรู้สึกคิดถึงบ้านมาก และฉันกับป้าก็ไปเยื่อมพ่อกับแม่อยู่บ่อยๆ พอได้ไปก็รู้สึกว่าน้ำยังไม่มีท่าทีว่าจะแห้ง ได้ดูร่องรอยของบ้านต่างๆก็เพิ่งรู้ว่ามันหนักมากจริงๆ ตอนที่ฉันอพยพออกมาน้ำประมาณอก แต่พอเวลาผ่านไปน้ำก็เริ่มลดลงมาเหลือระดับ หัวเข่า แต่บางพื้นที่ก็ยังลึกอยู่ เมื่อสถานการณ์ไม่ดีขึ้นมาก พ่อจึงตัดสินใจให้ฉันเก็บเสื้อนักเรียน สิ่งของที่จำเป็นในการเรียนมาอยู่บ้านป้าเพราะ กว่าน้ำจะลดก็คงนานแล้วโรงเรียนก็จะเปิดอีกด้วย ก็เลยต้องมาอยู่ที่ปลอดภัยพ่อฉันห่วงเรื่องการเรียนของฉันมากจึงต้องทำแบบนี้ แล้วปัจจุบันฉันก็ยังอยู่ที่บ้านป้าและคงอยู่ต่อไปจนกว่าน้ำจะแห้งสนิท จึงได้กลับบ้านไปช่วยทำความสะอาดและกลับเข้าไปอยู่ได้ปกติอีกครั้ง
            สุดท้ายก็อยากจะฝากถึงคนที่น้ำยังท่วมอยู่และยังต้องอยู่ที่บ้านต่อไป ว่าขอให้ทุกคนมีกำลังใจต่อสู้กับมันต่อไป เหตุการณ์แสนเลวร้ายครั้งนี้จะต้องผ่านไป จบไป อย่างเร็วที่สุด

            รวมภาพสถานการณ์น้ำท่วม ที่ฉันถ่ายเอง จากหลายๆที่ที่ฉันพบเห็น


          



                                          




                                                                         






 จบ :))